|1398/09/15 - 15 آذر 1398
کد خبر : 440017 اسفند 1397اجتماعی

نطق آتشین نماینده مازندران در مخالفت با طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان؛

سید علی آقامیری: موضوع اين است كه رئيس جمهور چون سمنانی است، می خواهد به هر قيمتی به توسعه افسارگسيخته استان زادگاه خود کمک كند

سید علی آقامیری نماینده مازندران در شورای عالی استانها از طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان به شدت انتقاد کرد.

 

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل شورای اسلامی شهر ساری، آقامیری در جریان پانزدهمین اجلاسیه شورای عالی استانها که صبح پنج شنبه ۱۶ اسفند ماه ۹۷ در تهران برگزار شد، طی نطقی آتشین ضمن انتقاد شدید از طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان، تصویب و پیگیری این موضوع را با سمنانی بودن رئیس جمهور مرتبط دانست.

متن کامل نطق سید علی آقامیری به شرح زیر است:

مازندران، سرزميني است برخوردار از قابليت هاي طبيعي و مواهبِ خدادادي كه چشم هر بيننده اي را با جاذبه هاي متعدد و متنوع خود مي نوازد . اين استان با حدود 24 هزار كيلومتر مربع وسعت كه معادل 1.46 درصد مساحت كل كشور مي باشد، قريب به سه و نیم ميليون نفر جمعيت را در خود جاي داده و اين تراكم جمعيت و نزديكي مراكز جمعيتي استان به يكديگر ، خود گواه وضعيت مناسب طبيعي و زيستي آن است .

هماغوشي كوه و جنگل و دريا در مازندران و بهره مندي اين استان از آب و هواي مطلوب و خاك حاصلخيز و همچنين وُفور كانون هاي گردشگري با حدود يكهزار جاذبه طبيعي ، تفريحي ، تاريخي و مذهبي و ايضا پوشش گياهي متراكم ، جلگه هاي سرسبز ، ارتفاعات پر باران و شرايط مناسب اقليمي براي كشاورزي ، باغداري و دامداري ، فعاليتهاي دريايي و خصوصا اكوتوريسم ، اين خطه را از ديرباز در كانون توجه قرار داده است . اما اين توجه بندرت توام با احساس مسئوليت است . يعني دليل عمده توجه مسئولان به اين استان ، بهره وري از امكانات طبيعي اش ، آنهم به شيوه ي آزمون و خطا و بدون كمترين دغدغه براي تقويت اين قابليتها هست .

شوربختانه مازندران بخاطر همين شرايط منحصربفردِ طبيعي ، در نگاه مسئولان و كارگزاران ( هم در رژيم گذشته و هم متاسفانه در سالهاي بعد از انقلاب ) به عنوان يك استان برخوردار قلمداد شد كه بي نياز از توجه ميباشد و اين تلقيِ نادرست ، استاني با اينهمه توانمنديها و پتانسيل هاي طبيعي ، اقتصادي و اجتماعي را به قهقرا برده و خيلي از فرصتهاي توسعه را از مازندران سلب نموده است .

اين رويكرد ظاهربينانه صدمات فراواني به مازندران زد و كار را بجايي رساند كه استانِ ما با همه قابليتهاي كشاورزي و گردشگري كه معادل قابليتهاي برخي كشورهاي اروپايي است ، نه تنها حركت چشمگيري در مسير توسعه نداشته بلكه در مواردي عقب نيز نگه داشته شد.

مقام معظم رهبري در سفر به مازندران با ژرف نگري كه همواره از ايشان سراغ داريم، به درستي به مديران گوشزد كردند كه در وراي سرسبزي اين استان محروميت هاي دردانگيزي نهفته كه بايد در جهت رفع آنها همت گماشت . اين توصيه راهبردي اگرچه تا چندي بصورت شعاري در نوشته ها و سخنراني هاي مديران تكرار گرديد ولي عملا اقدام موثري از سوي برنامه ريزان و مجريان صورت نپذيرفت و چنين بود كه در اختصاص امكانات و اعتبارات و نيز در تصميم گيريها ، اجحاف هاي زيادي در حق مازندران شد كه از جمله ي آن مي توان به تصويب قانون منع سرمايه گذاريهاي صنعتي در مازندران به بهانه كشاورزي و گردشگري بودن اين استان اشاره كرد . قانوني كه بسياري از فرصتها را - خصوصا در رابطه با توسعه صنايع تبديلي و تكميلي - از مازندران گرفت در صورتيكه به كشاورزي و گردشگري استان هم آنطوركه ادعا شده بود، توجهي نشد و زماني اين قانون الغا گرديد كه همه فرصتها از كف رفته و مشكلات استان به مرحله ي بحران رسيده بود .

نگاه دولت ها به مازندران پيوسته نگاه بهره وري از امكانات طبيعي اش بدون پرداختن اصولي به مسائل و نيازهاي آن بوده و هست . اين استان در بخش توليدات كشاورزي و دامي و باغي ، در شيلات ، در خدمات بندري و نيروگاهي و در گردشگري سرويس دهي ملي دارد اما براي اداره و توسعه اين بخش ها بايد به اعتبارات اندك استاني اكتفا نمايد . همين نگاهِ يك جانبه به مواهب مازندران باعث شده مسئولان به بهره كشي از استان ما عادت كنند و آنرا يك استانِ همواره معين ببينند تا جاييكه جرات مطرح نمودن پروژه فاجعه باري همچون انتقال آب خزر را بخود بدهند !

از زماني كه سر و صداي اين طرح بلند شد ده ها و بلكه صدها كارشناس خُبره از غيراصولي بودن اين پروژه و خطرات جبران ناپذيري كه براي محيط زيست استان ببار خواهد آورد ، سخن گفته اند اما آقاي رئيس جمهور با اين ادعا كه مشكلات اين طرح از نظر دولت حل شده ، سعي در جا انداختن آن دارد! براستي بايد پرسيد اگر دولت قادر به اجراي چنين طرح پرهزينه و پر چالشي هست چرا مشكلات زيست محيطي استانهاي جنوبي و جنوب شرق را حل نمي كند كه زندگي شهروندان اين مناطق را مختل نموده و پرداختن به آن اولي تر و به مراتب كم هزينه تر هست؟ بخصوص كه سمنان هم در مقايسه با برخي استانهاي كشور دچار كم آبي نيست كه دولت را ناگزير از چنين ريسك بزرگي كرده باشد!

موضوع اين است كه رئيس جمهور چون سمناني است، مي خواهد به هر قيمتي به توسعه افسارگسيخته استان زادگاه خود كمك كند و ظاهرا برايشان مهم نيست در اين رهگذر چه فجايعي رخ دهد و محيط زيست استاني ديگر تخريب و اهالي آن قرباني شوند! همانطوركه خشك شدن درياچه اروميه ، زاينده رود و هيرمند تا حدود زيادي محصول همين قِسْم ندانم كاري ها و اقدامات غير كارشناسي مي باشد.

طرح انتقال آب خزر در شرايطي به موافقت خيلي از نمايندگان رسانده شد كه به تعبير كارشناسان ، عين كشيدن چك بلا محل هست و فرارسيدن سررسيد آن ، معضلات جدي را متوجه زندگي مردم استان خواهد كرد اما دولت بگونه اي از اين طرح و بطوركلي در باره قابليتهاي طبيعي مازندران موضع مي گيرد كه گويي در اختصاص اين مواهب به مازندران ايفاي نقش كرده و طوري در مورد منابع استان تصميم گيري مي كند كه گويي براي مازندران جنگل و دريا و طبيعت سبز آورده و حال بر سر مردم استان منت دارد !

مردم مازندران با صداي رسا ميگويند آنچه از امكانات طبيعي براي استان باقي مانده موهبت خدادادي است كه در گذر ايام ، متوليان نه فقط به پايداري آن كمكي نكردند بلكه با بي برنامگي هاي خود در جهت تضعيف آن نيز گام زدند و لذا امروز به هيچ عنوان نبايد تصور كنند كه براي تامين اهداف خود مي توانند بهره كشي از قابليتهاي طبيعي استان را تا اين حد زياده خواهانه دنبال كنند .

كيست كه نداند اين پروژه براي مازندران يك اقدام اسفبار است ؟ عجبا كه عده اي از وكلاي مردم نيز چشم را بر اين حقيقت بسته اند !!
بايد تصريح كنم كه طرح انتقال آب خزر به كوير يك طرح آبكي و يك شوخي خطرناك است چراكه خزر هيچ راهي به آبهاي آزاد ندارد و بنا به اذعان همه كارشناسان در صورت دست اندازي به آن ، به سرنوشت غمبار درياچه اروميه مبتلا خواهد شد بنابراين چنين طرحي حتي در مرحله مطالعاتي هم قابل قبول نيست .

مازندران به اندازه كافي با مشكلات متعدد دست و پنجه نرم مي كند و لذا از آقاي رئيس جمهور انتظارداريم از نجابت مردم مازندران سوء استفاده نشود و اگر در جهت حل مشكلات استان گامي بر نمي دارند لااقل مشكلات را صدچندان نكنند !
براي مشكل آب سمنان راه حل هاي ديگري هم وجود دارد اما قطعا راه حل آن كوير كردن مازندران نيست . شگفت انگيز است كه در هجوم اينهمه مشكلات و تنگناهاي اقتصادي كه معيشت مردم را احاطه نموده و انبوه كارهاي اولويت داري كه برزمين مانده ، دولت بر اجراي يك طرح غير ضرور و پر هزينه و مخرب پافشاري مي كند! در اين صورت آيا براي اين دولت ، صادقانه تر اين نيست كه اعلان كند : " ميخواهيم سمنان را به بهاي ويراني مازندران آبادتر كنيم و ناخرسندي بحق مازندراني ها هم براي ما اهميتي ندارد!؟"

سیدعلی آقامیری
عضو شورای عالی استان ها

افزودن دیدگاه




متن بالا را در زیر وارد کنید